Znaczne powiększenie zakresu przedmiotowego odpowiedzialności. Nowe znaczenie ustawy wprowadza odpowiedzialność przedsiębiorcy za jakikolwiek ruch zabroniony przez ustawę pod groźbą kary jako wykroczenie lub przestępstwo skarbowe, z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego (między innymi zniesławienie, znieważenie) jak również przestępstw określonych w przepisach Prawa prasowego. To jest ważna zmiana w porównaniu do obecnie obowiązującej ustawy, jaka opisuje zamknięty katalog przestępstw i wykroczeń skarbowych, za jakie winę może ponieść podmiot zbiorowy. Należy wiedzieć przy tejże okazji, że karne prawo nie zawiera się tylko w karnym kodeksie lub karno-skarbowym kodeksie, albowiem karne przepisy istnieją w bardzo dużej ilości szczególnych ustawach, o których sporządzeniu przedsiębiorcy niejednokrotnie nie posiadają wiedzy. Znaczącą nowością jest przyjęcie legislacyjnego rozwiązania, w którym to firma ponosi odpowiedzialność za tzw. własne czyny własne, czyli zabronione czyny, jakich znamiona będą prowadzone przez działanie albo zaniechanie jego organu (np. zarządu, rady nadzorczej) albo umyślne działanie lub zaniechanie członka organu (na przykład osoby należącej do zarządu). Za warunek uważa się jednak, aby konkretny czyn zabroniony był w ścisłym związku z prowadzoną poprzez podmiot zbiorowy działalnością. Trzeba zwrócić znaczną uwagę na fakt, że działanie lub zaniechanie organu spółki niekoniecznie musi być celowe, co zdecydowanie rozszerza wymiar odpowiedzialności konkretnej spółki. W zakresie przypisania winy ściśle podmiotowi za własny czyn, projektodawca przyjął założenie, że zbiorowy podmiot może wygenerować czyn zabroniony w drodze zachowania kolektywnego. Ściśle z uzasadnieniem planu ustawy: „W takim wypadku chodzi o niewłaściwe z wymaganiami prawa albo oceny rozsądku gospodarowanie ryzykiem, albo także brakami w zakresie branżowej staranności.

Autor: Compliance